Wrzesień 26, 2018

XX-lecie POAK w Straconce – Homilia Ks. prof. Tadeusza Borutki

26 maja 2018 r. XX lecie POAK w Straconce

Pwt 4, 32-34. 39-40; Rz 8, 14-17; Mt 28, 16-20

 

Drogi Księże Proboszczu wraz ze swoim poprzednikiem Księdzem Prałatem Kazimierzem i wikariuszem ks. Grzegorzem, szanowna pani prezes Wiesławo wraz z członkami tutejszego oddziału Akcji Katolickiej, drodzy parafianie i goście.

Wraz z panem prezesem senatorem Andrzejem Kamińskim i członkami Diecezjalnego Zarządu serdecznie dziękuję za miłe naszym sercom  zaproszenie do udziału w dzisiejszym jubileuszu. Nie ma z nami dzisiaj pana Andrzeja Kamińskiego, gdyż przed chwilą pochowaliśmy na cmentarzu w Dankowicach  jego mamę śp. Weronikę. W tej mszy polecamy ją w sposób szczególny Miłosiernemu Bogu.

W czasie tej mszy św. modlę się za wszystkich zrzeszonych w naszym stowarzyszeniu, za jej duchowych opiekunów, przyjaciół i sympatyków. Nie zapominam także o zmarłych, których niestety z każdym rokiem nam przybywa. Modlę się także o dalszy rozwój naszego stowarzyszenia i o nowych jego członków. A do zgromadzonych zwracam się z serdecznym zaproszeniem do przyłączenia się do nas.

W tym radosnym dniu naszego dziękczynienia dziękujemy Panu Bogu za dar wiary i apostolstwa realizowanych od dwudziestu lat w tym parafialnym oddziale. Bilans osiągnięć jest duży i znaczący, ale my nie mamy takiego zwyczaju, by się nim chwalić. Cokolwiek czynimy, czynimy dla Pana i nie chcemy żadnego uznania. Wierzymy, że Bóg, który wszystko widzi, dostrzeże także nasz wysiłek i hojnie go nagrodzi.

Niemniej chciałem wyrazić wdzięczność Państwu Katarzynie i Szczepanowi Wojtasikom za ich troskę o powołanie tutejszego oddziału Akcji Katolickiej.To oni we współpracy z ówczesnym proboszczem ks. prałatem Kazimierzem i ówczesnym wikariuszem Rafałem Jończymsprawili, że  oddział ten nie tylko powstał, ale wpisał się pięknie w działalność apostolską nie tylko w parafii ale także w diecezji.

Dziś antycypujemy uroczystość Trójcy Przenajświętszej. Po okresie wielkanocnym, po przeżyciu na nowo wydarzenia Pięćdziesiątnicy, kierujemy spojrzenie, by tak powiedzieć, ku «otwartym niebiosom», aby wzrokiem wiary sięgnąć głębi tajemnicy Boga, o jedynej istocie i trzech Osobach: Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Obchodzona więc dziś uroczystość liturgiczna Trójcy Przenajświętszej zaprasza nas do kontemplowania tej tajemnicy, ale pobudza nas także do wysiłku, byśmy wzorowali nasze życie w komunii z Bogiem i między nami na komunii trynitarnej.

Jesteśmy wezwani do zgodnego przyjęcia i przekazywania prawd wiary; do życia we wzajemnej miłości i w miłości do wszystkich, do dzielenia radości i cierpień, do uczenia się, jak prosić o przebaczenie i przebaczać, do wykorzystywania różnych charyzmatów pod przewodnictwem pasterzy. Jednym słowem, jest nam powierzone zadanie budowania wspólnot parafialnych oddziałów Akcji Katolickiej, które mają być coraz bardziej rodzinami, zdolnymi odzwierciedlać piękno Trójcy Świętej i ewangelizować nie tylko słowem, ale, powiedziałbym, przez «promieniowanie», siłą przeżywanej miłości.

Do tego, by być obrazem Jedynego Boga w trzech Osobach, powołany jest nie tylko Kościół, ale wszystkie wspólnoty w nim działające. Podstawową wspólnotą Kościoła jest  rodzina chrześcijańska, nazywana słusznie „Kościołem domowym” (Ecclesiadomestica). Ta nazwa jest bardzo zobowiązująca dla nas członków Akcji Katolickiej. Jako członkowie Akcji Katolickiej jesteśmy w służbie Kościoła, nie realizujemy swoich celów, ale jego cele, nie mamy swoich zadań, ale podejmujemy  jego zadania. Ponieważ ten Chrystusowy Kościół rodzi się w rodzinie, dlatego naszym podstawowym zadaniem jest troska o rodzinę. W rodzinie rozpoczyna się nasze ludzkie i chrześcijańskie życie, rodzina jest dla nas szkołą świętości i apostolstwa.

Można powiedzieć, że jest ona pierwszą i podstawową wspólnotą, w której rodzi się w nas Chrystus, jest dla nas wspólnotą, w której wyznajemy naszą wiarą w Niego i potwierdzamy ją naszymi czynami. Bez niej Kościół nie ma przyszłości! Przyszłość Kościoła i Akcji Katolickiej jest w rodzinie. Rodzina jest więc małą ojczyzną zarówno dla Kościoła i jak i dla naszego stowarzyszenia.

Dzięki Bogu, że w naszej polskiej rzeczywistości coraz więcej rodzin uczestniczy w naszym stowarzyszeniu. Jest to model włoski, który i u nas się sprawdza. Ten model sprawia, że dzięki rodzinom rozwija się Akcja Katolicka, ale także dzięki Akcji Katolickiej umacniają się nasze rodziny. Jest to korzyść obopólna.  Warto ją zauważyć i docenić. Często bowiem słyszę od zrzeszonych w Akcji Katolickiej, że od chwili zaangażowania się w nią umocniła  się ich  miłość małżeńska i rodzicielska. Są także przypadki, że dzięki zdobywanej formacji zażegnano niebezpieczne kryzysy małżeńskie i rodzinne.

Akcja Katolicka nie zawłaszcza nas, nie zamyka nas hermetycznie w sobie, ale odwrotnie otwierając nas na Boga, coraz bardziej otwiera nas wzajemnie na siebie. Uczy nas bycia z drugimi i dla drugich. Wydobywa nas z indywidualizmu i kieruje nas ku wspólnocie! Doświadczyć wspólnoty, ale wspólnoty otwartej na siebie wzajemnie i na Pana Boga, jest rzeczywistym pragnieniem wielu współczesnych ludzi.Akcja Katolicka może więc to pragnienie spełnić!

Można więc i trzeba powiedzieć, że Akcja Katolicka jest w służbie rodziny. Żyjąc w małżeństwie, wasza miłość jest owocna przede wszystkim dla was samych, gdyż pragniecie dobra drugiego i je urzeczywistniacie, doświadczając radości przyjmowania i dawania. Jest też owocna w wielkodusznym i odpowiedzialnym przekazywaniu życia, w troskliwej opiece nad dziećmi oraz mądrym i starannym wychowaniu. Jest wreszcie owocna dla społeczeństwa, ponieważ życie rodzinne jest pierwszą i niezastąpioną szkołą cnót społecznych, takich jak szanowanie osób, bezinteresowność, zaufanie, odpowiedzialność, solidarność, współpraca.

Drodzy członkowie Akcji Katolickiej, dbajcie o wasze małżeństwa i rodziny. Umacniajcie je wzajemną miłością i szczerym oddaniem. Budujcie je na fundamencie prawa Bożego i wspierajcie je żywą i szczerą miłością do Boga i Kościoła. Brońcie jest przed osłabieniem i ewentualnym, nie daj Boże, rozpadem. Nie oszukujcie się we wzajemnych uczuciach, ale bądźcie takiego samego ducha. Bądźcie szczerzy wobec siebie i ufni! Bądźcie także wdzięczni Panu Bogu za dar życia małżeńskiego i rodzinnego, bo jest ono źródłem dobra i szczęścia.

Wiemy, że w Akcji Katolickiej jest coraz więcej ludzi starszych, starzejemy się. Dlatego jako dziadkowie i babcie wspomagajcie swoje dzieci i swoje wnuki w trudnym procesie dochodzenia do świętości. Te wasze rodziny, dzięki Bogu, mają wszystko to, co jest konieczne dożycia. Niestety, coraz mniej mają tęsknoty za Bogiem i coraz mniej w nich pragnienia świętości. Nie ustawajcie więc w wysiłkach, aby umocnić ich w wierze, aby pomóc im w dojściu do zbawienia. Pod żadnymi pozorami nie zgadzajcie się na to, aby wasze dzieci i wasze wnuki oddalały się do Boga. Brońcie ich przed tym – i w tym wysiłku nie ustawajcie, nawet wówczas, gdy oni wasze zaangażowanie zdecydowanie odrzucają. To świadectwo wiary ma swoją wielką moc i może się okazać skuteczne dopiero po naszej śmierci.

Drodzy bracia i siostry,  często proście w modlitwie o pomoc Maryję Pannę, czczoną w tej świątyni jako Matkę Pocieszenia  i św.Józefa, aby nauczyli was przyjmowania miłości Boga, tak jak oni ją przyjęli.

Powierzmy nasze sprawy i naszą przyszłość Bogu w Trójcy Świętej jedynemu. On wie, czego nam potrzeba. Niech naszą codzienną modlitwą staną się słowa Psalmisty: „Powierz Panu swą drogę, zaufaj Mu, a On sam będzie działał. On sprawi, ze twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, a prawość twoja jak blask południa” (Ps 37, 5-6). Amen.

Related posts